24 August 2008

Mix Max Slut

Na mijn aankomst (eergisteren) zijn we een aantal kroegen langsgeweest. Typische expat-clubs (Expat = Ex-Patriaat, een buitenlander die hier woont/werkt) waar de weinige? blanken zich laten zien. In de Cazbar (Klinkt als: Kes bar) hebben we gezellig een biertje gedronken: vlaggen van Nederlandse Eredivisieclubs hangen aan het plafond en de muur (ook veel van Vitesse, ja). De muren zijn houtachtig en de hele sfeer in de kroeg komt over als een Nederlandse kroeg uit begin jaren tachtig, echt gezellig. Vervolgens wilden van café BATS binnengaan, maar dat ging niet vanwege de sandalen van Remko: hier mag je op sandalen geen bepaalde clubs binnen, zoals in Nederland dat met sneakers is.

Toen gingen we naar café Stix, waar ik als blonde blanke zelfs door iedere vrouw wordt aangekeken en aangesproken, er zat zelfs een hele verkeerde tussen, die moeite had om haar handen thuis te houden. -_-" Breezers kennen ze hier niet, maar een namaak wel: de Mix Max. Mix Max Sletjes zijn er zeker wel veel, helemaal in een metropool waar er een overschot aan vrijgezelle vrouwen zijn. :-) Ik sloot de avond af door met de band mee te zingen in "I want to break free" van Queen.

Gisteren? ben ik de gehele dag meegeweest met Remko en zijn gezin. We zijn supermooie winkelcentra binnen geweest, soms wel 6 of meer verdiepingen hoog. Glanzende tegels en een coole Airco-lucht. Tientallen roltrappen en zelfs security-personeel bij de ingang en in de "Mal" zelf (Mal = Mall). De prijskaartjes geven bedragen aan zoals 120.000 RP of 4.650.000 RP,? dat is in Europese termen 88 eurocent en 320 euro. Alle software is hardstikke illegaal gekopiëerd, maar wordt gewoon in de winkels verkocht. En dat is in de "dure" winkelcentra? ook vrij normaal. 's Avonds heb ik Remko en mij getrakteerd op echte Indonesische Saté. Een oudere meneer met een versleten karretje loopt door de wijk heen en ik vraag hem om 20 satéstokjes. Terwijl wij daar buiten staan (in het donker) voor het huis, maakt die meneer heerlijke saté klaar op zijn karretje. De satésaus maakt hij ook zelf, allemaal op zijn karretje dat uitgerust is met een vuurplaatje en een glazen kastje waar de sausingrediënten en een vuurlampje? zich bevinden. Regelmatig loopt er iemand langs? die iets lekkers? op de straat klaarmaakt en verkoopt.

Ik heb nog VEEL meer te vertellen, maar daar heb ik niet alle tijd voor natuurlijk. Ik kom hier natuurlijk wel voor de stage-opdracht, he ;-)

- - - - - - - - - -



After my arrival two days ago, we went to see some different clubs. Typical Expat-clubs (Expat = Ex-Patriot, a foreigner that lives/works here) where the white people show their faces around more often. In the Cazbar we drink a beer and see a lot of Dutch eredivision (football clubs) flags on the ceiling and walls. And yes, even footballclub Vitesse from Arnhem was there too. The wooden walls and atmosphere gave me the idea I was in a Dutch café somewhere early Eighties. After that, we wanted to enter the BATS club, but clothing-rules kept us out. You can't wear sandals in some clubs, just like with sneakers in Europe.? Then we went to café Stix, where all women look and/or speak? to me because I'm a blonde white boy. Some of those girls could be really slutty, who can't keep their hands of me :-) In Jakarta, there is an overpopulation of single women and western people are seen as a the beautiest race. In the Netherlands, we call very cheap 'n slutty women "Breezer-slut", but since they don't know that here and only a sort-a-like drink called Mix Max is known, I just call them Mix Max slut. ;-)

Yesterday I went with Remko and his family to see some beautiful shopping malls. Most of them look really nice and have 6 or more floors. Shiny tiles and a fresh Airco-air. Loads of escalators and even security at the main entrance and in the "Mal" itself. (Mal = mall)? Pricetags show 120.000 RP or 4.650.000 RP wich is in European terms 88 cents and 320 euro's. All software is ilegally copied and they sell that in the shops, even in the "expensive" malls. I bought myself and Remko some real Indonesion Saté from a man the sells them on the street. He uses an old "kitchen on (bicycle)wheels" to cook the saté while we watch the process. Once a in a while (multiple people a day) they cross your house, making specifick noices (like wooden sounds for Nasi Goring or a certain tune for saté) so you know what speciality is being sold.

I have a lot to tell about my experiences here, but I don't have all the time in the world (only the time in Southeast Asia ;-) , because the cause of my visit is my work-experience.

Comments

No comments posted yet. Post a comment
Loading comments..

Other recent articles

Work and Stay Permits for Expats in Indonesia

About the long process for obtaining a stay permit in Indonesia

Going to Bali Again

Went to visit Bali two months in a row

Short break from reality

Went for a short holiday to Bali island

Archive