24 November 2008

Down the road apiece

Een kort verhaal over de verschillende soorten vervoersmiddelen dat ik heb gebruikt tijdens mijn stageperiode in Indonesi?.

Tijdens mijn verblijf in Indonesië ben ik met een aantal verschillende vervoersmiddelen geweest. Om te beginnen kwam ik aan op Soekarno-Hatta International Airport in een Boeing 747 van luchtvaartmaatschappij Lufthansa. Na mijn aankomst stapte ik voor de eerste keer in de APV van Remko, een lekker grote bak met veel ruimte achterin. De auto heeft twee achterbanken en heeft een vervoerscapaciteit van acht mensen. Een van mijn eerste dagen op het kantoor nam ik de Angkot: een busje waarvan overdag er elke minuut gemiddeld vier voorbij rijden in de hoofdstraat van Pondok Gede. Zie ook een van mijn eerste blog entries over het openbaar vervoer .



Als je veel of weinig uitgaat in Jakarta stad, de taxi terugnemen is als Europeaan makkelijk te doen. De prijzen zijn hier totaal anders. In Nederland betaal je ongeveer twee euro per minuut dat je in de taxi zit, hier betaal je iets minder dan één euro per tien minuten dat je in de auto zit. Een uur rijden in de taxi (afstand tussen Arnhem en Amsterdam) kost je ongeveer vijf euro. Echter is het niet verstandig om elke willekeurige taxi te pakken, helemaal niet in de avonduren. De taximaatschappij die je het meeste kan vertrouwen is de 'Blue Bird', zij kosten wat meer dan de andere taxi's maar de kans dat ze helemaal omrijden of zogenaamd geen wisselgeld bij zich hebben is veel kleiner. Er bestaat een hele serie van deze maatschappij, zo heb je bijvoorbeeld:

Dan kan je ook nog in een geselecteerd aantal gebieden de TransJakarta buslijn nemen: deze gaat snel omdat het een eigen baan heeft waar niemand op mag rijden, er komt elke vijf minuten weer een nieuwe bus die dezelfde kant opgaat en de chauffeurs rijden lekker hard door.


Tot slot hebben we de Becak (spreek je uit als 'Betjak'). Dit is de bekende Aziätische fietstaxi, tijdens het regenseizoen zie je ze vaker met een dak erop. De meeste die ik gebruik om naar de lokale plaza te gaan hebben geen dakje. Je betaald een mannetje ongeveer 70 eurocent en hij brengt je verderop. Hier in Bekasi heb je natuurlijk gaan fietspaden, dus je staat soms in de file tussen alle uitlaatgassen van de Angkot's en andere auto's of bussen. Ook is de wegdek niet altijd goed, dus wees voorbereid op een hobbelig ritje, he he.

De Becak fietsers vlakbij het kantoor kennen mij natuurlijk vrij goed en ze groeten me elke ochtend vriendelijk in hun beste Engels in ik doe hetzelfde in mijn beste Bahasa Indonesia.

- - - - - - - - - -

During my stay here in Republic Indonesia I have used a bunch of different vehicles to get around the city. First of all, I landed on Soekarno-Hatta International Airport in a Boeing 747 of airline company Lufthansa. After my arrival I entered the APV of Remko for the first time as well. The big car has a lot of space in the back: it has two backseats and has a total capacity of eight people. On one of my first days at the office I took the Angkot: a little van which passes you by four times every minute during the day. Also read my previous blog entry about the public transportation .

If you go out often or once in a while, taking the taxi back home is easy as a European. The prices here are completely different. For example, in The Netherlands you pay around two euros for every minute you sit in the cab, here you pay less than one euro for every ten minutes. Sitting in the car for an hour (distance between Arnhem and Amsterdam) wil cost you around five euros. But it's not clever to take any taxi you encounter, especially late at night. The taxi company you can trust the most is 'Blue Bird', they will charge you a bit more than other companies but the chance that they will drive around the wrong places or they 'unfortunately' do not have change at the moment as much smaller. There are more bird companies in this region, like:

In a few areas you can also take the TransJakarta busway: this one is fast since it has an own buslane where nobody else is allowed, every five minutes arrives a new bus for the same direction and the drivers are really 'using' the power of the bus engine.

Last but not least, the Becak (pronounce as 'Bedjak'). This is a famous Asian bike taxi, during the rain season you see them more often with a roof on it. The ones I am using do not have a roof. You pay the guy around 70 eurocents en he'll take you somewhere else in the area. There does not exist any bicycle lanes here in Bekasi, so sometimes you end up stuck in a traffic jam between all the gasses that come from the Angkot's and cars/busses. Also, the tarmac is not really good, so be prepared for a bumpy ride, he he.

The Becak drivers near the office recognize me every morning and they always greet me in their best English and I do the same in my best Bahasa Indonesia.

Comments

Joke

27 November 2008 (19:02 hrs)

Leuk, die info te lezen.... Elk land zo zijn ding, he? Post a comment
Loading comments..

Other recent articles

Work and Stay Permits for Expats in Indonesia

About the long process for obtaining a stay permit in Indonesia

Going to Bali Again

Went to visit Bali two months in a row

Short break from reality

Went for a short holiday to Bali island

Archive